Tutamayacagım sözler VERMEM...Bazı şeyleri asla AFFEDEMEM... Yaşanmışlıkları kolay SİLEMEM...Acıyı tanıdıgım için,kimseye ÇEKTİRMEM... cesaretsizligi "gurur'la" ÖRTEMEM.. Yalan ve taktiklerle ugraşmayın, YEMEM! Dostlarıma laf ETTİRMEM... Tutkularım var, VAZGEÇEMEM! Gidiyosan eğer,çok özlesem bile dön DEMEM...SEVEN SEVER..SEVMEYEN yol alır GİDER!

 

  

Yüreğim o kadar -acı-yor ki.
Uzattığım ellerimi bir şeyler kesiyor gibi, kanıyorum fakat kesilen ellerim değil de yüreğim kanıyor gibi. Hiç bir acı bu kadar işlememişti yüreğime derinden, hiç bir acı damarlarımda bu kadar dolaşmamıştı daha önce. Hiç bu kadar çaresiz ve göz yaşlarımın içinde boğulduğum bir halim olmamış meğer.

Şimdi ise, o yürek denen yerde yaşadığım azap dolu serüvenin patika yollarında iz peşindeyim. Öyle ki tüm izler sanki yaralarımdan dökülen kanlar gibi sıralanıyor önümde. Ama yüreğim bu kadar acı çekerken hiç bu kadar koşmak istememişti acıya doğru. Acı hiç bu kadar tatlı gelmemişti bana. “Acılar” adına inat, tatlı da olabiliyormuş anladım.

eski plaklardan yükselen bir ses çınlıyor şimdi kulağımda
“öyle özledim ki sevgilim seni, hasret zincirini kırasım geldi”
kırmak zorda olsa hasreti
katlanmak boynumun borcu
“sorma ne haldeyim”
evet sorma sevdiğim
sorma ne haldeyim
ne haldeyim
hiç sorma
kokusunu bile bilmediğim sevgili sevdiğim
sorma,

Öyle özledim, öyle istiyorum ki seni yüreğim -acı-yor şimdi. Öyle savunmasız öyle biçareyim ki ellerimi kollarımı bağladın sen, bense bu iplerden kurtulmak istemiyorum asla.

ve bir kez daha beliriyor ki dağ gibi önümüzde
'hasret'
bizi daha çok vuracak gibi...
her vurduğunda
önce ki hasretliğimizi arar duruma geleceğiz
biliyorum
yani gün aktıkça geceye
ve sabah pervasızca serildiğinde önümüze
biz daha fazla hasret çekeceğiz
biliyorum

Sana söz, yüreğimin üzerine koyduğum yüreğini hiç bırakmayacağım. Emin ol. Dediğin gibi sen beni öyle seveceksin ki benim Allah’ım şaşacak, ben seni öyle seveceğim ki yürek bile dayanamayacak sanacak ama yanılacak sevdiğim, yanılacak. Dayanacak bu yürek, hasreti bir sigaranın dumanı gibi çekip içime, kanayan damarlarımı dağlayacağım.

bil ki;
böyle bir sevda hiç var olmadı daha önce,
böyle hasret hiç çekilmedi derinden,
ve böyle göz yaşı hiç dökülmedi gözlerden,
böyle özlem vurmadı hiç bir sevdayı

ama biz
'böyle' ve 'hiç' ler karşısında
dimdik durup birbirimizi sevmeye devam edeceğiz
ve şunu da bil ki sevdiğim;
seni seviyorum demenin anlamı
sevgimin yanında hiç bu kadar
sığ kalmamıştı daha önce.....

 

Kan Kusuyorum Şimdi Soğuk bir şubat gecesi sözlerin, Ayazın içime işliyor. Hayatın güzelliğine dair bütün söylenenleri geçiriyorum aklımdan. Can babadan başlıyorum, Nazım ustadan dizeler okuyorum kendime. Hayata rağmen olmuyor, Isınamıyorum sensizliğe Yorganı çekip başıma Nefes almadan durmayı deniyorum Korkamıyorum artık Farzet ki ölüsün diyorum kendime Farzedemiyorum Konuşamıyorum Yazamıyorum Kaçıyorum, onu da başaramıyorum Bütün kaçışlarım iki kelimenin sonunda tıkanıyor Seni seviyorum Hayata adanmış bütün kavramlardan nefret ediyorum Hiç olmak istiyorum.. Hatta daha da ötesi anarşist olsun ruhum Her şeyi reddetsin Öncesini ve sonrasını Tarihi ve felsefeyi Yok olmuyor Sen çıkıyorsun her isyanımdan Sensiz hiç bile olamıyorum.. En güzeli çıkıp yürümek İyiden iyiye yabancılaşıyorum bu şehre de Zamanı gelse de gitsem Ama nereye? Bilmiyorum! İstasyona doğru inip Ruhumu uyuşturmalı önce Sonra, sensiz uyanılmayı bekleyen bir sabaha Gözlerimi kapamalı Yok Ben yine İyi değilim..!!!

HATIRALARIM  

!!! Senden kalan birşeyler aradım yanlızlığımda
Beraber yaşadığımız bir anı bir gülüş bir tartışma
İnan hiçbirşey gelmedi aklıma ....
Biz o kadar zamanı boşunamı geçirdik
Sahi biz en çok seninle neye gülerdik?
Hatırlamaya çalışıyorum bir kaç satır yazmak için
Yüzünü mimiklerini o tatlı sert bakışını anımsamaya çalışıyorumda nafile

Sadece yaralayan bir kaç sözün kalmış senden bana
Kağıda seni dökmek ne zor içimi anlatmak
Dil olsun diyorum kalem dilsizliğime kırılıveriyor iki cümlede
Biz koca bir zamanı boşa yaşamışız
Bomboş bir sayfa elimde..

     

 Ben senin yüreğinde bir kaçak yolcuydum..Mevsimsiz açan bir çiçektim.Oysa aşkın sadece kardelen sabrına ihtiyacı varmış.Bizimki bir hercai sevdasıymış..Aşk ne vaktinde olmalı ne vaktinden sonra..Aşk bazen hayata inan var olmalıydı..Bizimki bir hercai aşkı yabancı..Olması hata sayılan , olduğunda günah sanılanmış bizim aşkımız..Vakitsiz bulduk ,daha anlamadan bizi kayıp gittik bizden...

ÜZÜLME GİDİYORUM

Seçebileceğim onlarca yolu bırakıp

Yaşadığım onlarca ay ve günleri bırakıp,

Elimde hatıralarım, yüreğimde nefret

Bırakıp gidiyorum, anlıyacağınız kaçıyorum

 

Savaşmak yerine vazgeçiyorum,

Bütün kapıları kapatıyorum

Ve ben buralardan uzaklaşıyorum

Geri dönmek istemiyorum artık

Her vazgeçiş bir kaçış oldu bana

Dönüp bir kere daha acı çekmek istemiyorum

Senle olupta yalnız kalmak istemiyorum... 

 

Sustum!
Ne kadar susuLacaksa o kadar sustum!
KendimLe konuşuyorum şimdi yaLnız...

YaLnız yüreğimLe dokunuyorum sesime
Kimse duymuyor...